Niedostosowani.pl

Szukaj na stronie

Tatuaż więzienny -Cynkówka kolką dziarana

tatoo-444812-mZjawiskiem nierozerwalnie kojarzącym się z więzieniem  jest tatuaż. Problem nielegalnego wykonywania tatuaży, jest obecny w  niemal każdym zakładzie karnym.

Tatuaż więzienny ma podłoże historyczne.

,,Wspomniał o tym C.Lombroso w swoim dziele ,,Człowiek zbrodniarz w stosunku do antropologii, jurysprudencji i dyscypliny więziennej. Autor ten wyraził pogląd, że tatuaż jest podstawowym wyróżnikiem osób przekraczających normy prawne. Ma on  ponoć świadczyć o ich wrodzonych skłonnościach do zachowań przestępczych.”[1]

Wykonywanie tatuażu ma wiele przyczyn. S.Przybyliśki wśród powodów wykonywania ,,skórnych”  rysunków wymienia:

-względy estetyczne

-względy informacyjne

-demonstracja uczuć emocji

-demonstracja siły i gniewu

-uzewnętrznienie przekonań

-identyfikacja z podkulturą

-prezentowanie przeszłości kryminalnej

-prezentowanie fachu przestępczego

-ukazanie cech psychicznych .

Tatuaż, wykonywany jest na ciele, a ciało w warunkach izolacji jest niezwykle ważne , ponieważ jest źródłem doznań, które tak silnie są ograniczone warunkach odosobnienia.

Więzienne tatuaże można, jak pisze Przybyliński podzielić na dwie grupy:

-tatuaże robione pod przymusem-tyczy się to ,,oznaczania " osób będących najniżej w więziennej hierarchii

-tatuaże wykonywane celowo-mogą  służyć określeniu przymiotów skazanego, jego cech, przeszłości przestępczej, przynależności do podkultury.

 

M.Szaszkiewicz dzieli więzienne tatuaże na

-przestępczy

-grypserki

-środowiskowy.

Mówiąc o tatuażach przestępczych zwraca się uwagę na powiązania świata przestępczego oraz więziennego. Przestępcze ,,dziary” to znaki , które określają ,,zawód” skazanego  (np. kropka oznacz fach złodziejski), informują współosadzoynych o uczestnictwie w podkulturze.

Tatuaże ,,grypserskie” to znaki wyznaczone przez obowiązujące normy podkulturowe. Ważne jest, że na osobie grypsującej grupa nie wymusza ,,dziary”. W podkulturze podkreśleniem przynależności tatuażem jest swoistym obyczajem. Do najważniejszych, podkulturowych tatuaży należy cynkówka. Cynkówka, to wytatuowana kropka u zewnętrznych końcach powiek, informująca, że jej posiadacz jest wtajemniczony , zna i posługuje się ,,nieformalnymi” tajnymi normami i zasadami.

Stopnie wojskowe, tatuowane na ramionach informują  o  ilości lat spędzonych w kryminale. Każda „belka” oznacza 1 rok , zaś gwiazda 3 lata pozbawienia wolności.

 

Charakterystyczne również  są ,,przedłużki” tzn. kreski wykonane u kącików oczu. Takie tatuaż charakterystyczny jest dla skazanych, którzy świadomie mogą podejmować działania przyczyniające się do przedłużenia odbywanego wyroku. Wśród grypsujących można również spotkać „mgiełki”., świadczy o na wysokim stopniu znajomości bajery posiadającego je grypsującego. ,,Wymalowane” 5 kropek, charakterystycznie ułożonych w kostkę, może oznaczać, „pięciokrotnie niezłomnego”.

 

Ostatni z wymienionych przez Szaszkiewicza rodzaj więziennego tatuażu , to tatuaż środowiskowy. Charakteryzuje on ,,grypserskie”  środowisko.

Wśród charakterystycznych wzorów spotykane są napisy symbolizujące emocje ,ideologie, postawy życiowe.

Taki trój podział prezentuje M. Szaszkiewicz, natomiast S. Przybyliński dokonuje  podziału więziennych tatuaży na:

-podkulturowe

-przestępcze (kryminalne)

-artystyczne.

Tatuaże podkulturowe są  ściśle związane z nieformalna podkulturą funkcjonującą  na terenie zakładów karnych. S zwraca tu uwagę na tatuaże wykonane na twarzy, które jednoznacznie informują o uczestnictwie w kulturze. 
Tatuaże przestępcze, wykonywane być mogą zarówno na wolności jak i w zakładzie karnym. Wiążą się one z przeszłością  skazanego, ukazują czym zajmowała się ona na wolności. Autor mówi o tatuażach przestępczych jako o uzupełnieniu tatuażu podkulturowego.

Jako charakterystyczny wzór przedstawia autor ,,pajęczynę” będącą symbolem uwięzienia przestępcy. 

Zjawisko tatuażu wśród skaznych jest powszechne, jednak należy zwrócić uwagę, iż jego wykonanie w warunkach izolacji jest zabronione i karane. Fakt ten jednak nie odstrasza osób, które zdecydowały na jego wykonanie.

Można powiedzieć ,że schemat wykonywania tatuażu jest podobny jak wolności. Pierwszym krokiem zmierzającym do jego wykonania jest wybór wzoru. Kiedy więzień  wybrał odpowiedni szablon, przystępuje się do wykonywania ,,naskórnego rysunku”. Na wilgotnej skórze odbija się wybrany wzór, a następnie przystępuje do wprowadzania barwnika pod warstwy skóry. (Spotykane są tatuaże wykonywane bez szablonów, jak widać powyżej, jednak nie są one tak efektowne.)dziargałka

 

W warunkach izolacji, wykonywanie ,,dziary” nie jest rzeczą prostą. Sprzęt do wykonywania tatuaży robiony jest samodzielnie. Tak wykonana maszynka nazywana jest ,,dziargałka” . Zazwyczaj zbudowana jest ona z kawałka długopisu, struny od gitary, żyłki bądź igły. Inna odmianą  sprzętu używaną przez więziennego tatuatora jest ,,kolka”. „Kolka”, to igła zawinięta w nitkę lub płótno nasączone w barwniku. Kolka w porównaniu do swojej koleżanki po fachu ,, dziargałki” nie posiada silniczka, toteż wykonywanie nią tatuażu trwa dłużej a wynik końcowy nie jest rak efektywny.

Przedstawione w rozdziale zagadnienia są elementami drugiego życia jakie toczy się w zakładach karnych. Podkultura grypsujących od lat ulega przemianom. Wpływają na to różne czynniki. Wewnętrzne przemiany w podkulturze dostrzegane są w zmianie populacji skazanych, obowiązujących normach, zasadach, regułach ,a także w tatuażach.



Bibliografia:

 

1.[1] S.Przybyliński,; „Dziara”, „Cynkówka”, „Kolka”-Zjawisko tatuażu wieziennego, Oficyna Wydawnicza ,,Impuls”, Kraków, 2007, str.11

2.Stępniak K.; Słownik Tajmeniczych Gwar Przestepczych;Wydawnictwi Plus; Londyn 1993

3. Szaszkiewicz M. ;Tajemnice grypserki, Wydawnictwo Instytutu Ekspertyz Sądowych

zdjęcie "dziargałki"- autor artykułu